Więc o co tu chodzi? Co się dzieję? Tak naprawdę powinniśmy małemu dziecku tak zorganizować czas, aby rozwijało wszystkie aspekty życia. Nawet nie zdajemy sobie sprawy jak na naszą koncentracje oraz chłonięcie wiedzy ma wpływ wysiłek fizyczny i ruch. Dziecko nie powinno spędzać całego dnia statycznie. Spacery, rower, piłka czy taniec są niezbędne dla prawidłowego rozwoju i stanowią idealny odpoczynek. Jeśli chcemy żeby nasze dzieci naprawdę podejmowały chętnie zadania musimy wzbudzić w nich pasję, zainteresować jakąś dziedziną. Najlepiej robić to w formie zabawy. Możemy kupić np. zestaw młodego naukowca czy model samolotu do sklejania. Po obserwacji, jak sobie nasza pociecha radzi z daną zabawką, możemy określić jego aktualne preferowane hobby. Oczywiście pierwsze wybory mogą nie być trafione.
Życzę powodzenia i wytrwałości.

Podejście nauczyciela do tych zagadnień wpływa istotnie na proces nauczania-uczenie się. Dobrze zorganizowane i dobrze kierowane klasy dostarczają uczniom większych możliwości uczenia się. Jednak zachowania nauczyciela prowadzące do dobrej organizacji i dobrego kierowania klasą nie są autokratyczne czy ostre. Skuteczni nauczyciele mają podejście nieco przypominające kierowanie w biznesie, ale równocześnie tworzą w klasie ciepły i akceptujący klimat. Ważne jest wspomnieć, że cza¬sami początkujący nauczyciele sądzą, iż można skutecznie kierować klasą tylko wtedy, gdy jest się dogmatycznym czy autokratycznym.

Jak uniknąć problemów związanych z poruszanymi zagadnieniami? Szerokie badania nad kierowaniem klasą wskazują, że kluczem do sukcesu nie jest to, co nauczyciele robią po niewłaściwym zachowaniu, ale to, co robią, aby uniknąć takiego zachowania i nie dopuścić do jego pojawienia się po raz pierwszy. Najważniejszym elementem wydaję się tu tak zaplanować i przygotować nauczanie aby uniknąć nieuwagi i znudzenia uczniów.

Przed rozpoczęciem oraz na początku roku szkolnego nauczyciel podejmuje istotne decyzje na temat tego, jak klasa będzie zorganizowana i prowadzona. Głównym celem jest zmniejszenie prawdopodobieństwa pojawie¬nia się problemów. Należy ustalić zasady klasowe i dbać o ich przestrzeganie, co w krótkim czasie zweryfikują uczniowie. Wprowadzona przez ciebie organizacja nauki szkolnej i stosowane strategie nauczania odgrywają ważną rolę w podnosze¬niu efektów uczenia się i minimalizowaniu zakłóceń. Na przykład wiele problemów z dyscypliną pojawia się wtedy, gdy uczniowie nie rozumieją, co mają zadane, nie wiedzą, co robić po skończeniu pracy, muszą długo czekać na wskazówki i nie są starannie kontrolowani w trakcie pracy na lekcji. Istnieją badania stwierdzające występowanie pozytywnych związków pomiędzy skutecznym kierowaniem i skutecznym nauczaniem. Wiadomo, że dzięki dobremu kierowaniu uczniowie poświęcają więcej czasu na uczenie się, co prowadzi do przerobienia większego zakresu materiału i, na ogół, do wyższych osiągnięć.

fA04Sd^

Osoba, która nauczyła się płynnie mówić pięcioma dialektami języka chińskiego niewątpliwie osiągnęła coś niezwykłego. Jednak nadal jest to tylko jeden język. Wiadomo, że poznanie języków ze wspólnej grupy np. języków romańskich jak francuski, hiszpański, rumuński, włoski czy portugalski jest łatwiejsze ze względu na wiele podobieństw. Natomiast opanowanie hebrajskiego, mandaryńskiego, fińskiego, hawajskiego i arabskiego staję się nie lada zadaniem dla potencjalnego poligloty. Jednak nadal będzie to pięć różnych języków.

Naukowcy dopatrują się różnić w budowie mózgu u osób mogących cieszyć się wielojęzyczności od przeciętnych ludzi posługujących się co najwyżej dwoma lub tylko swoim językiem ojczystym. Może więc już na starcie mamy ograniczone możliwości nie pozwalające wychwycić subtelnych różnić w wydawanych dźwiękach zależnych np. od ułożenia języka. Profesjonalny poliglota nie ma z tym najmniejszego problemu i przychodzi mu to w mgnieniu oka. Niezależnie od predyspozycji mózgu i naszego słuchu uczenie się języków jest nieodzownym elementem naszej kultury.

Zrozumiałe jest, iż w szkicowym ujęciu problematyki związanej ze stosunkiem szkoła-nauczyciel-uczeń nikt nie jest w stanie omówić dokładniej wszelkich problemów związanych z wpływami dobrze czy wadliwie prowadzonych przez nauczyciela lekcji. Jednak należy tu zwrócić uwagę na niektóre zagadnienia jak sposoby utrzymywania „ładu zewnętrznego” na lekcjach, sposoby wyjaśniania nowego materiału, egzekwowania go oraz oceniania pracy ucznia przez nauczyciela. Każdy z tych momentów pracy pedagogicznej daje okazję do poznania różnych stron osobowości nauczyciela, jego przygotowania rzeczowego i umiejętności zawodowych.

Poziom wymagań, sposób egzekwowania, ocena pracy i postępów ucznia nawiązują bezpośrednio do jego podstawowych potrzeb psychicznych, potrzeby sukcesu i uznania społecznego. Stopień zaspokojenia tych potrzeb wpływa nie tylko na ogólne zachowanie się ucznia, ale na jego ocenę własnych możliwości i osiągnięć, a także na ogólną postawę życiową. Stąd też dobór metod i środków egzekwowania wiadomości i sprawdzania umiejętności oraz sposób dopingowania ucznia do wysiłku w pracy szkolnej, podobnie jak poziom stawianych mu wymagań i ocena osiąganych wyników odgrywają wielką rolę w kształtowaniu stosunku ucznia do nauki, szkoły, nauczyciela, własnych możliwości i aspiracji.

Badani uczniowie wskazują na niesprawiedliwość w ocenianiu uczniów, na zbytnią surowość, zbyt wysokie wymagania, brak wyrozumiałości. Jak żywe są wymienione problemy i jak wielką rolę odgrywają w życiu szkolnym, świadczyć może fakt, iż niemal w każdej wypowiedzi młodzieży znajdują one swój wyraz. Znacznie więcej jest w nich jednak negatywnych przykładów. W wypowiedziach młodzież nie domaga się obniżenia wymagań, ale raczej zmiany sposobów ich egzekwowania, aby były bardziej wnikliwe, czasem nawet bardziej „ludzkie”. Wskazując na brak sprawiedliwości, brak jednolitych kryteriów oceny, pochopność w uogólnianiu opinii o uczniu, daleko posunięty subiektywizm nauczyciela czy też niedostrzeganie zjawisk w ich wzajemnym powiązaniu — badani uczniowie wysuwają uzasadnione żądania sprawiedliwej oceny swej pracy, traktowania mobilizującego do dalszych wysiłków, głębszej znajomości psychiki ucznia. Czy to się zmieni?

Polska oczywiście przystąpiła do kilku z takich programów, m.in. Sokratesa (w jego wersjach Comenius, Erasmus, Grunditvidy, Lingua, Minevra), Leonardo da Vinci i Młodzież.

Socrates dla wielu kojarzący się tylko z programem Erasmus był jednym z pierwszych programów przyjętych przez nasz kraj w 1998 roku. Na prawdę Sokrates to zbiór programów zajmujących się różnymi działami ja” edukacja wczesnoszkolna, wprowadzanie nauki na odległość, kształcenie dorosłych, pomoc w nauce języków obcych i wiele innych. Od niedawna wszystkie te działania weszły w skład programu Lifelong Learning Programme LLP – czyli „nauka przez całe życie” – w jego skład wchodzą Comenius, Erasmus , Grundtvig, Leonardo da Vinci (programy sektorowe), program międzysektorowy oraz program Jean Monnet.

COMENIUS

jest programem rozwijającym więzy pomiędzy różnymi placówkami europejskimi. Ma na celu wzajemne poznanie kultury oraz rozwój myśli europejskiej juz u młodych ludzi jak i nauczycieli. Program jest, więc przeznaczony dla nauczycieli i uczniów szkół średnich a także stowarzyszenia non profit. Ostatni budżet, dofinansowań programu wyniósł 9 milionów euro

ERASMUS

to mój faworyt z którego sam tez skorzystałem – dający szanse wyjazdu za granicę, poznania uczelni i kraju dl tych, którzy nie mogą pozwolić sobie na studia 5 letnie. Program w dużej części pokrywa koszty wyjazdu, pozwala poznać ludzi z całego świata, kulturę, miasto i obyczaje. W 2007 roku w programie wzięło udział 53 tyś studentów oraz 10 tyś nauczycieli akademickich, dla których również przeznaczony jest ten program. Posiada duży budżet, który w 1998 roku wyniósł prawie 100 mln euro. Studenci wyjeżdżający na ten program są rozliczaniu w oparciu o pkt. ECTS – w związku z tym okres na uczelni partnerskiej wlicza się w okres naszych studiów na uczelni macierzystej.

LEONARDO DA VIN

Jest to głównie projekt, którego zadaniem jest takie kreowanie oferty edukacyjnej, jakiej wymaga rynek pracy. Jego celem jest wdrażanie innowacyjnych metod w edukacji oraz mobilność pracowników. W ramach tego programu oferowane są staże, praktyki oraz wymiany z naciskiem na naukę nowego języka obcego. Mogą wziąć w nim udział szkoły zawodowe, firmy szkoleniowe czy nawet przedsiębiorstwa.

Studiując w większym mieście –a przecież przeważnie tam znajdują się główne uczelnie naszego kraju, zainteresowanie prywatnymi lekcjami jest naprawdę duże. Na dodatek wielu uczniów poszukuje ich właśnie w śród studentów z bardzo prostego powodu – ceny. Dla nas to i tak niezły biznes. Kilka lekcji w tygodniu powiedzmy po 30 zł mnożone, przez 4, czyli cały miesiąc potrafi dać nam kilka set złotych dodatkowych środków bez 10 godzinnej harówki w supermarkecie czy barze za 5zł/h

Największy boom przezywają oczywiście zajęcia z języków obcych, ale studenci np polonistyki mają duże pole do popisu, gdyż w Polsce rok rocznie kilkadziesiąt tysięcy uczniów musi przygotować prezentacje maturalne – wielu z nich szuka „gotowca” lub pomocy.

A jak kierować finansami?

Przede wszystkim bądźmy konkurencyjni – ceny ustalajmy w zależności od potrzeb oraz konkurencji. Warto popatrzeć w Internecie, jakie są stawki oraz ogłosić się tam samemu gdyż prawie wszyscy szukają osób właśnie w sieci a nie gazecie. Staraj się prosić o opłatę z góry za przynajmniej kilka lekcji z ustaleniem warunku, że np drugie odwołanie na 5 minut przed będzie się równało z utrata jednej lekcji – takie odwołania to standard, więc nie tracimy na to czasu a juz tym bardziej pieniędzy. Uczeń mający takie „ultimatum” nie będzie nas wystawiał do wiatru. No i najważniejsze z czasem nie będziemy musieli się ogłaszać, ponieważ dobra opinia oraz renoma to podstawa biznesu.

Należy potraktować ten problem poważnie. Warto było by zastanowić się na jakimś programem wyrównywania szans np w formie dofinansować nauki języka na wsi – bardzo polecał bym wtedy wymianę nauczycieli tzn. dodatkowe lekcję z kimś z zewnątrz, tak, aby uczniowie mogli poznawać różne typy nauczania, różne programy, różną wymowę….

Matura nie ominie chyba żadnego młodego człowieka. Są oczywiście nieliczne osoby postanawiające zakończyć swoją edukację w technikum bądź szkole zawodowej odbierając jedynie dyplom. Mimo to dziś takie zachowanie nie dziwi przy wielkim zapotrzebowaniu na taka kadrę pracowniczą.

Powrócimy jednak do samej matury oraz jak się do niej przygotować.

Wielu z nas odkłada czas na naukę na ostatnia chwilę, ale czy teraz przy nowej maturze oraz nowym systemie edukacji jesteśmy w stanie powtórzyć wszystko w ciągu ostatniego miesiąca: polski, język, matematyka, przedmiot wybrany ufff

Takie odkładanie wszystkiego na koniec nauka od wieczora do rana nie da większych rezultatów niż regularność 1-2 godzin dziennie w ciągu powiedzmy ostatniego roku

. Gdy jesteś niewyspany i zmęczony - twój mózg działa wolniej, znacznie trudniej przyswaja wiedzę a koncentracja jest na bardzo niskim poziomie. Mocna kaw, red bul czy inne dopalacze tylko pozornie pomagają ci w nauce dając zupełnie odwrotny efekt.

Nauka rano jest bardzo złym pomysłem – hormony i substancje odpowiedzialne za sen sprawiają, że przez pierwsze 40 minut więcej zapomnisz niż się nauczysz – czy nie jest tak, że się budzisz z ciekawym snem, który potem za nic w świecie nie możesz sobie przypomnieć. To właśnie te substancje i ten stan jest za to odpowiedzialny – tak samo w zapomnienie pójdzie twoja nauka.

Ucząc się dużej ilości materiału nie staraj się przypominać sobie wszystkiego w na raz – podziel materiał na mniejsze partie, pozwól sobie odpocząć w trakcie, a ostatnie dni pozostaw nie na naukę a powtórki juz utrwalonego materiału. Jest udowodnione przez psychologów a i pewnie sami to zauważamy, że po max 20 minutach nasza koncentracja i zapamiętywanie spada drastycznie w dół a po 40 wynosi wręcz zero % - przerwy to podstawa oraz małe partie, o których wspomniałem.

Gdy uczysz się czegoś na pamięć (układy, daty) staraj się obrać jakiś system ułatwiający to zadanie – układaj wierszyki, czy cyfrom przydziel obrazy znacznie ułatwiające wdrukowanie daty do naszego mózgu.

Gdy dzielisz materiał na mniejsze partie – nie ucz się tego samego, mieszaj materiał nie tyle jednego przedmiotu, co różnych: raz matematyka, raz angielski… itp monotonia sprawia że nauka to dla nas zmora nie do przejścia. Możesz w międzyczasie aby się rozluźnić coś porysować, pograć, pośpiewach, przejść się – nie ucz się non stop.

Warto opanowany materiał powtórzyć w kilka minut przed spaniem i rano – daje to ogromne rezultaty.