Główna forma działalności młodzieży szkolnej — nauka, uczenie się — realizowana jest na lekcjach pod kierunkiem nauczycieli i poza lekcjami, w domu — samodzielnie. Przebiegiem i wynikami procesu nauczania i uczenia się zainteresowany jest nie tylko nauczyciel, ale i uczeń, a także jego rodzice. Stąd też efekty nauki młodzieży ciągle jeszcze odmierzane stopniami rzutują nie tylko na stosunki szkolne, ale i domowe ucznia. Stwierdzono np., że dobrzy uczniowie pozostają przeważnie w zupełnie dobrych lub co najmniej średnich stosunkach z nauczycielami i rodzicami. Natomiast uczniowie niedostateczni, szczególnie chłopcy, częściej pozostają w złych niż średnich stosunkach z rodzicami i nauczycielami.
Poziom wymagań, sposób egzekwowania, ocena pracy i postępów ucznia nawiązują bezpośrednio do jego podstawowych potrzeb psychicznych, potrzeby sukcesu i uznania społecznego. Stopień zaspokojenia tych potrzeb wpływa nie tylko na ogólne zachowanie się ucznia, ale na jego ocenę własnych możliwości i osiągnięć, a także na ogólną postawę życiową. Stąd też dobór metod i środków egzekwowania wiadomości i sprawdzania umiejętności oraz sposób dopingowania ucznia do wysiłku w pracy szkolnej, podobnie jak poziom stawianych mu wymagań i ocena osiąganych wyników odgrywają wielką rolę w kształtowaniu stosunku ucznia do nauki, szkoły, nauczyciela, własnych możliwości i aspiracji.
Badani uczniowie wskazują na niesprawiedliwość w ocenianiu uczniów, na zbytnią surowość, zbyt wysokie wymagania, brak wyrozumiałości. Jak żywe są wymienione problemy i jak wielką rolę odgrywają w życiu szkolnym, świadczyć może fakt, iż niemal w każdej wypowiedzi młodzieży znajdują one swój wyraz. Znacznie więcej jest w nich jednak negatywnych przykładów. W wypowiedziach młodzież nie domaga się obniżenia wymagań, ale raczej zmiany sposobów ich egzekwowania, aby były bardziej wnikliwe, czasem nawet bardziej „ludzkie”. Wskazując na brak sprawiedliwości, brak jednolitych kryteriów oceny, pochopność w uogólnianiu opinii o uczniu, daleko posunięty subiektywizm nauczyciela czy też niedostrzeganie zjawisk w ich wzajemnym powiązaniu — badani uczniowie wysuwają uzasadnione żądania sprawiedliwej oceny swej pracy, traktowania mobilizującego do dalszych wysiłków, głębszej znajomości psychiki ucznia. Czy to się zmieni?
Tagi: dzieci, ocenianie, proces nauczania, szkoła, wymaganiaPowiązane wpisy
Zostaw odpowiedź
Musisz być zalogowany aby móc pisać komentarze.